นพพล's profileM Information TechnologyPhotosBlogListsMore Tools Help

นพพล สกุลรัตนศักดิ์

Occupation
Lists

M Information Technology

ยามใดที่เหนื่อยล้า ก็อยากมีคนมาอยู่ข้างๆ ให้คลายเหงา.......*0* มานเกี่ยวกานยังไงหว่า
Photo 1 of 21
August 15

ใครอยากไปเที่ยวเมืองโบราณยกมือขึ้น 0/

เป็นการเที่ยวทั่วไทย ในราคาตั๋วคนละ 100บาท * จำนวนคน +รถยนต์นั่ง 50บาท (รถเก๋ง) แถมแผนที่ให้ด้วย แค่นี้ก็ไม่ต้องเสียเวลาเที่ยวกันมากมาย เพราะจุดเที่ยวสำคัญๆ ที่นี่ได้จำลอง (ย่อ) มาให้ถึงที่ เดินทางก็ไม่ยากมาก แค่หลงๆ เบลอๆ นิดหน่อย (นอนน้อยอ่ะ) มื้อเที่ยง ก็ง่ายๆ ซื้อกับข้าว มาทำเตรียมเอาไว้ ไปนั่งกินที่ริมน้ำ ศาลาอรหันต์ มีขนมปังปิ้งโรยน้ำตาล, ทาช็อคโกแลต, ทาแยมสตอเบอรี่, ผัดหมี่, หมูยอทอด, ทอดมัน เยอะอ่ะ อิ่มมั่กๆ กินเสร็จแล้วก็เดินทางต่อได้
May 09

แอ่วเหนือ 3 วัน เดินทาง 22 ชั่วโมง

หลักๆ กะไปงานแต่งของปุ้ย (นุจรีย์) ที่แต่งไกลเพื่อนๆ แต่ใกล้ญาติ ( กะถูกต้องนี่หน่า) ส่วนของแถมที่ได้จากการไปแอ่วเหนือ กะคือการเดินทางไหว้พระธาตุที่ลำปาง, ดอยสุเทพ, ลำพูน + เที่ยวอีกสารพัด เพียงแต่ดึกแล้ว เด๋วมาจับใจความให้ฟังใหม่อีกรอบ
April 16

Ts Trip on pataya

เอาง่ายๆก่อน ดูรูปไป เรื่องเดี๋ยวค่อยมาเล่า ต่อ
March 28

ฟาร์มโค ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย

ก่อนอื่นเลยก็ต้องบอกให้ทุกๆคน ได้รู้ว่าหากจะต้องเป็นคนที่ขับรถเดินทางไกลๆ ควรจะนอนพักผ่อนเยอะๆ ไม่น้อยกว่า 7 ช่วโมง ไม่อย่างนั้นจะเกิดอาการเหนื่อยล้าได้ง่ายเวลาขับรถ ดังที่จะเล่าต่อไปนี้...
เริ่มจากที่อาโกวถามเอ็มว่า วันที่ 18 มีนา นี้ว่างมั้ย จะให้ช่วยขับรถพาหลานไปเที่ยวหน่อย  เอ็มกะตอบไปว่าว่างครับ ไม่ได้ไปไหน จริงๆวันเสาร์อ่ะว่าง แต่วันศุกร์นั้นเคลียร์งานเสร็จดึกไปหน่อย กว่าจะถึงบ้านก็ร่วมๆ 3ทุ่มครึ่ง ก็อาบน้ำนอนเลย เพราะวันพรุ่งนี้ต้องเดินทางไกล พอสมควร ไปฟาร์มโชคชัย และต้องไปรับอาโกวอีกคนนึง ที่บ้านเขาตรงศรีนครินทร์  โอ้...แล้วต้องไปฟาร์มโชคชัยให้ทัน 10โมงครึ่งด้วย ก็เลยตั้งปลุกซะ 6 โมงเช้า กะตื่นขึ้นมาอย่างสโรสเร พอสมควร ก็ไปอาบน้ำ กินข้าว แล้วก็คงมารอโกวตั้งแต่ 7โมงเช้า แต่กว่าหลานจะลงมา กว่าโกวจะลงมาพร้อมออกเดินทางก็เกือบ 8โมงเช้าแล้ว  งานนี้มีเซ็งนิดหน่อย ที่พึ่งรู้ว่า อาโกวอีกคนไม่ไปแล้ว หลานอีกคนก็ไม่ไป เอ็มก็เลยตื่นเช้าเก้อเลย
 
พอถึงเวลาออกเดินทางจริง ก็มีอาการอย่างที่คิด ก็คือง่วงครับ  ง่วงมากด้วย พยายามขับไปเรื่อยๆ ให้ถึงปั้มเจ็ททีวังน้อย แต่วืดอ่ะ เข้าทางเข้าปั้มไม่ทัน เลยต้องฝืนต่อไปอีกจนถึงสระบุรี (ระหว่างนั้น ก็มีล้างหน้า ล้างตานิดหน่อย) เข้าปั้มเจ็ทก็ตรงดิ่งไปที่ร้านกาแฟสดทันที เพราะไม่ไหวแย้วววว ก็สั่งมอคค่าไปแก้วนึง แล้วอาโกวก็ตามเข้ามา ก็สั่งมอคค่าเบิ้ลไปอีกแก้ว ก็ดีขึ้นมาหน่อย ก็รีบบึ่งไปจนถึงฟาร์มโชคชัย โอเคว่าสามารถมาถึงในเวลา 10โมง 20 แล้วก็พึ่งรู้อีกแล้วว่าโกวเขาโทรมาเลื่อนรอบที่จะเข้าชมไปแล้ว เป็น 11โมงครึ่ง ก็มีการไปขอเปลี่ยนรอบใหม่ เป็นเข้าชม 10โมง 40 
 
พอ 10 โมงครึ่งเขาก็เรียกผู้เข้าชมรอบ 10โมง 40 ให้เข้าไปฟังประวัติความเป็นมาของฟาร์มว่ามีที่มาที่ไปยังไง ถึงได้เป็นฟาร์มที่ใหญ่ขนาดนี้ ใช้เวลาประมาณ 15 นาที แล้วก็เข้าไปในตัวฟาร์มโชคชัยจริงๆ โดยที่เขาจะให้ล้างมือฆ่าเชื้อ และเหยียบน้ำผสมสารเคมี เพื่อทำให้ปราศจากเชื้อโรค
 
จากนั้นก็ได้ไปดู การรีดน้ำนมวัว โดยใช้เครื่อง และ ใช้มือรีดนมวัว โดยจะดูจากเต้านมก่อนว่ามีน้ำนมมากแค่ไหน (ใหญ่ ขนาดไหน แต่จะบอกว่ามีตัวนึงอ่ะ ใหญ่มากๆเลย) ถัดจากรีดนมวัวแล้ว จะได้น้ำนมวัวดิบๆ มาซึ่งจะยังไม่สามารถนำไปรับประทานได้ ยังมีเชื้อโรคอยู่เยอะ เขาก็เลยพาไปที่ห้องนั่งชม ห้องพาสเจอไรค์น้ำนมและทำไอศครีม Umm..Milk โดยผ่านเครื่องอะไร จำชื่อเครื่องไม่ได้ ประมาณ 4-5เครื่อง หลักๆคือการทำให้นมมีอุณหภูมิ สูง แล้วก็ลดอย่างฉับพลัน เพื่อเป็นการช็อคเชื้อโรคต่างๆ ให้ตายหมด วิธีทำไอศครีม จำไม่ได้แล้ว พอออกมาจากห้องนั่งชมก็มีแจกไอศครีม Umm.Milk คนละ 1 คำ เพราะมันน้อยมาก
 
และเมื่อได้ชิมเรียบร้อยก็มีการโฆษณานิดหน่อยว่าถ้าอร่อย ให้ซื้อกินกันเยอะๆนะ  แล้วก็ขึ้นรถเดินทางเข้าไปในฟาร์มโชคชัย ระหว่างทางที่จะถึงที่โชวขี่ม้า จับวัว เขาก็แนะนำถึงหญ้าที่ปลูกไว้สำหรับวัว แต่ละช่วงอายุ และอธิบายการคัดแยกวัวอยู่เป็นคอกๆ ว่าทำไมถึงจัดแบบนี้ พอถึงจุดโชว์ขี่ม้า จับวัว เขาก็มาแนะนำตัวนิดหน่อย แล้วก็มีคาวบอยออกมาขี่ม้าโชว์ ว่าจะให้ม้า เดินหน้า เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา ถอยหลัง ต้องทำยังไง รวมถึงวิธีการหยุดม้าด้วย และมีการโชว์ ใช้แส้แบบต่างๆ (ไม่ใช่ พวก SM นะอย่าเข้าใจผิด) ทั้งวิธีหวดให้เสียงเกิดขึ้นที่ไหน หรือหวดไม่มีเสียง จากนั้นก็มีคาวเกิร์ล ออกมาควงปืนสั้นคู่โชว์ ก็หมุนปืนไป หมุนปืนมาอ่ะ ไม่มีโชว์ยิงนะ เสร็จแล้วจึงเป็นการโชว์ขี่ม้า แล้วจับวัว โดยมีการบอกวิธีคล้องเชือกยังไงไม่ให้วัวขาดอากาศ จบๆๆๆ จำไม่ได้ว่ามีอะไรต่อแล้ว ข้ามไป ที่อีกจุดนึงเลยละกัน
 
โดยจุดนี้จะเป็นการโชว์สุนัขต้อนแกะ ตัวละหลายแสน (ตำแหน่งแชมป์ของออสเตรเลีย) ในวิธีต้อนแกะที่กว้าง และที่แคบ โดยใช้เสียงเห่า และวิ่งไล่ แล้วก็อธิบายวิธีจับแกะในท่าต่างๆ (แกะไม่ใช่แพะ อย่ามาจับแพะแถวนี้นะ ไม่มีหรอก) รวมจนถึงวิธีจับแกะนอนฉีดยาต่างๆ ด้วย แล้วก็ไปที่สุดท้ายของฟาร์มแล้ว
 
นั่นคือการโชวความสามารถของสุนัข ที่ได้รับการฝึกมาเป็นอย่างดีคือ มีลิงขี่หมา (เหมือนคนขี่ม้า) แล้วก็ให้สุนัขเลี้ยงนนวัว โดยสุนัขจะเอาขวดนมคาบไว้ให้วัวมาดื่มกินอย่างอร่อย และมีสุนัข พุดเดิ้ลโชว์ กระโดดลอดห่วง (เหมือนผีดิบกระโดดเลย) โชว์สุนัขกระโดดเชือก (สงสัยจะโดดจนติดลม เขาหยุดหมุนเชือกยังโดดอยู่เลย) สุดท้ายก็โชว์สุนัขเดินลอดห่วง (ฮูลาฮูลา) มันจะค่อยๆ ย่อตัวลงให้ลอดพ้นอะ
 
จบโชว์ปุ๊บเขาก็ปล่อยให้เราไปเดินเล่นเองในพื้นที่คล้ายสวนสัตว์ ก็มีสัตว์ต่างๆ เยอะน่าดู
 
พอเที่ยวก็เสร็จเดินทางไปนั่งกินข้าวที่เขื่อนลำตะคองกันต่อ อาโกวกับหลานอ่ะกินกันอย่างเอร็ดอร่อย เราเหรอก็มีเวลาแล้วนี่ นอนดีกว่า  ได้พักงีบสองงับก็ดีขึ้นมาบ้าง ก็ถึงเวลาเดินทางกลับกรุงเทพซักที แล้วต้องแวะที่ไร่สุวรรณ เพื่อซื้อข้าวโพด แล้วน้ำนมข้าว กับไปฝากอาโกวอีกคนที่กรุงเทพ แต่พอมาจะถึง ไม่อยากจะบ่นเลยว่ารถติดมากมายมหาศาล กว่าจะถึงร้านอาหารบัวที่ศรีนครินร์ แล้วก็เดินทางกลับบ้าน ด้วยความอ่อนแรง
 
 
จบแล้ว ที่เหลือดูรูปเอานะ
January 02

คาราโอเกะ อลวน

              กว่าพวกเราชาว IMI จะมารวมตัวกันได้ซักทีนึงเนี่ยมันช่างลำบากยากเย็น  เพราะแต่ละคนก็ทำงานคนละที่ ว่างคนละเวลา ไม่ค่อยว่าง พร้อมมาเจอกันเท่าไหร่ พอสบโอกาส หาเวลาที่พอจะมารวมตัวกันได้ก็มีปีละไม่กี่หน ยังไม่แคล้วเจอปัญหาอีก
           เนื่องด้วยเริ่มต้นอยากจะเจอเพื่อนๆ ปีนี้ก็มีนู๋ลี่ออกหน้ารับติดต่อประสานงานกับร้านที่จะไป เพื่อนที่จะไปให้  เราก็สบายตัว กะว่างานนี้ คงผ่านได้อย่างสบายๆ แค่รอเวลาแล้วเดินทางไปสังสรรค์ ไปเจอกะเพื่อนๆ ที่นานน๊าน จะเจอกันซักที ก็เริ่มนัดพูดคุยกันไว้ต้องแต่ 28 ธันวานะ ว่าวันที่ 1 ตอนเย็นๆ ทำตัวให้ว่างๆไว้ เดี๋ยวไปกินข้าว (อาจร้อง คาราโอเกะ ด้วย) เราก็เช็คเลยว่า โอเควันนั้น คิวว่างตลอด ไม่มีปัญหาอะไร ไปได้เต็มที่ ถ้ามีร้านแล้วจะโทรบอกอีกทีว่าที่ไหน 
             จนแล้วจนรอด นู๋ลี่ก็ยังไม่โทรมายืนยันซักทีว่า ร้านไหน เราก็โทรไปหากิ๊ก กะ ยุ้ย ว่าเออ...ตกลงร้านไหนล่ะ จะได้รู้แล้วบอกเพื่อนๆ ที่จะไปด้วยถูก ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าร้านไหน จนถึงวันที่ 1 เช้ามาเอ็มก็โทรถามกิ๊ก กะ ยุ้ย อีกรอบ ก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ก็เลยถามลี่ว่า ตกลงจะไปกิน+เกะ ร้านไหน จะได้โทรจองให้ เพราะร้านประเภทนี้ จำเป็นต้องโทรจองล่วงหน้า ไปหาน้ำบ่อน้ำ ลำบาก ก็เลยรู้ว่าลี่คุยกะปอมว่า จะไปร้านใบไม้ร่าเริงตรงแยกอโศก เพราะอยู่ระหว่างกลางของเพื่อนๆทุกคน (ประเด็นหลัก ในการหาร้านเลย) เราก็โอเค โทรเช็คทางร้านเลยว่า มีห้องขนาด 10 ท่านมั้ย จะขอจอง เพื่อไปในเย็นนี้ ทางร้านก็บอกว่าเต็มทุกห้อง เหลือแค่ห้องขนาด 20 ท่าน (1800 บาท - -a) เอาแล้วไง  แพงจัง เราก็ขอจองไปในขนาด 10 ท่านไว้ก่อน เผื่อจะมีใครโทรมายกเลิกห้อง ตกเย็นก็ไปรับปอม แล้วไปดูราคา Notebook ที่ว่าจะถอยมาใช้สักเครื่องนึง เริ่มมีความจำเป็นต้องใช้ แล้วด้วยความว่าเป็นช่วงปีใหม่  ร้านก็เลยปิดตรึม แต่ก็ยังพอได้ราคามาบ้าง แล้วก็ไปร้านใบไม้ร่าเริงเพื่อยืนยันห้องที่จองไว้ว่ามีมั้ย ทางร้านแจ้งว่าได้เคลียร์ห้องขนาดเล็กลง (15 ท่าน 1500 บาท) ไว้ให้แล้ว โอ T_T มันก็ยังแพงไปสำหรับเพื่อนๆ ที่คาดว่าจะมาแค่ 7 คน ก็เลยวกกลับไปตั้งต้นรอเพื่อนๆที่ ฟอร์จูนว่า เอาไงต่อ เพราะกิ๊ก, ลี่ บอกว่า 1500 แพงไป  จนเวลาราวๆ 1 ทุ่ม ยุ้ย กับ บูน ก็มาถึง ก็เดินทางไป Lotus รามอินทรา เพื่อไปรับกิ๊ก แล้วจะได้ไปที่ร้านต่อ แต่ด้วยความผิดพลาดแล้วไม่ทันเหตุการณ์ของการสื่อสารระหว่างทีมรถด่วน กะ ต้นโผ ทำให้ไม่ได้รับกิ๊กมาในขบวนรถด่วน และได้มุ่งหน้าไปยังร้านปั้นหยาต่อเพื่อตรวจสอบว่ามีห้องสำหรับร้องคาราโอเกะมั้ย (เริ่มเป็นประเด็นหลักของคืนนี้ไปแล้ว เพราะส่วนใหญ่เตรียมมาร้องกันเต็มที่เลย) สรุปว่าพอถึงที่ร้านปั้นหยาแล้ว ก็กินแห้วกันไปตามระเบียบเนื่องจากดึกและเป็นช่วงเทศกาลห้องเลยเต็ม  และหลังจากที่คุยกันเอง (เอ็ม, ปอม, ยุ้ย, บูน) เราก็กันเหนียวโดยให้บูนโทรไปเช็คที่วังหินว่า ห้องว่างมั้ย ขนาดประมาณ 10 ท่าน ก็ได้รับคำตอบว่าเต็มหมด มีแต่ขนาด 15 ท่าน 1400 ก็ตกลง (แกมบังคับ) เพื่อนๆว่าไปเถอะ เพราะตอนนี้เราได้เสียค่าน้ำมันไปเกินกว่าคำว่าแพงไป  ไปแล้ว ก็เลยแจ้งไปยังก๊วนหนุ่มและพงษ์ที่กำลังตามมาสมทบว่า เดี๋ยวเจอกันที่ร้าน วังหินวิลล่า ชื่อคุณชัยกร กว่าจะไปถึง ด้วยความว่าไม่เคยไปอ่ะ เคยไปแต่วังหิน ไอส์แลนด์ เลยงง งงกันเล็กน้อยว่าร้านมันอยู่ตรงไหนฟระ เสียเวลาไปอีกเล็กน้อย กว่าจะได้เริ่มร้องกันจริงก็ปาไป 2 ทุ่มนิดหน่อย แต่ไม่อยากเสียเวลา มาถึงก็เริ่มเลย สั่งอาหารครับ หิวกันแล้ว แล้วก็เริ่มร้องคาราโอเกะกันเลย
 
 
 
 
                                       เฮ้อ.....เล่าเหนื่อยแหระ *0* ขอพักก่อนนะ ดูรูปไปพลางๆ ระหว่างนั้นแล้วกัน